عطـر چایی داغ ..... غزل

چنـان پیچیــده عِطـــــر چایـی داغ
درون خــانه تــا ایــوانِ ایــن بــاغ

گمـانم تــا شعــــاع هفت فـرسنـگ
از ایــن روستــا تا روستـای چارطاق

رسیــده بــوی نــان و عطــر چایـی
کـه حتـی کـار آشپــزهـا شده شاق

نمـی دانم چـــرا ماننـد ایــن جمـع
در ایـن مـاه مبـارک، گشته ام چاق

کنـــار پنجــــره بـــا حالتـی مست
نشستـه هفت گنجشک، بـا یکـی زاغ

یکــی بــر پنجــره مــی کوبد و آن
یکــی عاشـق شـده بــر دامــنِ راغ

همـه بــا ذکــر یـاهــو مست هستند
ولی حاجی، جبین را کرده است داغ

چنـان افسـرده ام گـویی که از شیر
مـرا انگــار مـــادر کــرده است عاق

نـدارم طـاقتــی چـــون روزه داران
مـن از جمـع شمـــا افتــاده ام طاق

دوبــــاره، روز آخـــر، بــوی حلــوا
بپیچـد مثـــل عطـــــر چـایــی داغ

..... سینا صارمی .....