هم نفس با من بمان

مرغ عشق چیزی بخوان

هم سفر بی من نرو

دخترم مهتاب باش

تو اگر گام نهی بر در کاشانه ی من

یا به سلّابه کشی جسم نحیفم را تو

دسته دسته گل سرخ می چینم

من به پاس قدم هات

ناز چشمان تو را خواهم جست

زندگانی این است

گاه شیرین تر از قند و عسل

یا که تلخ تر از باده زهر

لختی آهسته بیا

جاده ها گُل کاری است.

من به دیدار تو باز می آیم

تو مرا خواهی دید

منم آن باد صبا

عطر جان بخش تو را خواهم برد

تا زمین وداع

دخترم لحظه ای کن درنگ

بیا تو مهتاب باش

بنشین آفتاب باش.

***********************************

تقدیم به شما دختران مهتاب

      سیــــنا صـــارمی