در چشـمِ تـو من تـرانه بـاران دارم

بـا رفتـن تـو دو چشـمِ گریـان دارم

 بغضـم بشکسـت و پنجـره بــاز نشد

انگشـت بـه لب، جفـا زِیــاران دارم

 آن روز که جـام عشـقِ تـو نوشیـدم

خـوشحـال کـه من نگـارِ جانان دارم

 از تلخـیِ شـب و نــور مــاه فهمیدم

مــن دربــدری زیــاد و تـاوان دارم

 اشکم بچکید و کس صدایم نشنید

سیلاب شد و اشک به دامـان دارم

 ای دوست بیـا که مـدتـی از گـلِ تو

در سینه ی تنگ، تازه مهمـان دارم

 آن لعــلِ لبت دوبیتــی جــانـم شـد

وز نـام تـو مـن غـزل فـراوان دارم

 با آمدنت دو چشـمِ مـن روشن شد

 مسکین همه جا نام تو را مـی جوید

از لطف شما،من سر و سامـان دارم

سینا صارمی (مسکین باخرزی)