همه می دانند که

گل همیشه زیباست

گر چه عمرش کوتاست.

قدر گُل می دانم

به چه دلخوش هستی؟

من همیشه خارم

زیر پای دوستان

و تو گُل می باشی

می خراشم دستی،

که تو را می خواهد

به زبان می گویم

دارمت دوست ولی

تو بدان که دارم

شعر تر می بافم

غافل از این که من

خرمنی از خارم

.................

پ ن:

هر نیازمندی را

نیازی است

و نیاز من به شما

مهربانی است.

گر چه خوارم ولی

تو گل باش!

..............

دارمت دوست عزیز

تو خودت می دانی

و خدا می داند

در دل من مهرت

تا ابد باقی هست.

......... سینا صارمی .........