فانوس ادب
وبلاگ ادبي سینا صارمی

                 زیارت حضرت دوست                    (غزل)

من به پابوس تو ای شــاه خـراســان آمدم

تا زنم خاک دّرت ســـرمه به مژگــان آمدم

همچو اسمــاعیلِ هــاجر بر سر کویت دوان

تا کنم بهــرِ تــو جـانِ خویش قربــان آمدم

با دلی شاد آمـــدم تا بینـــم آن مـاه غریب

جانفشان در سجده ام نزد تو گریـان آمدم

ضامنِ آهــو تــویی،زندانی ی حسـرت منم

دست خالی چون گــدا امیـد احسـان آمدم

گنبد و ایــوان و سقّـاخــانـه ی جانبخش تو

از غبارش توتیــا کــردم دو چشمـان آمدم

من گنه کاری غریب و عابــری گم کـرده راه

سائلی شرمنـده ام بـا چشــم گــریان آمدم

هر کجا باشم دگر بی جان و بی دل رفته ام

بر گرفتــی جــان و دل از بهـرِ درمان آمدم

*******************************************

 

هدیه به پیشگاه

 عاشقان کوی آقا علی بن موسی الرضا (علیه السلام)

سینا صارمی      باخرز      خراسان رضوی


شنبه 20 آبان 1391 :: 10:18 :: نويسنده : fanooseadab

باید از کوچه گذشت

کوچه هایی روشن

خاطراتی  چه قشنگ

پای هر بید بلند

باید از عشق نوشت

عشق را قاب گرفت

لای شب بوها رفت

نور را پیدا کرد

باید آفتابی شد

تا که ماه را فهمید

پله پله طی کرد

تا به خورشید رسید

راستی تو که از کوچه عرفان و صفا می آیی؟

حرفی از لذت آزادی بود؟

عشق هم معنا داشت؟

تو که آنجا بودی؟

عشق کیلویی بود؟

آدمیّت هم بود؟

من که خود حیرانم

در پس کوچه ی عشق

و خودم می فهمم

چشم هام بارانی است.


شنبه 20 آبان 1391 :: 10:15 :: نويسنده : fanooseadab

 

نـــاز چشمـــانِ خـمــارِ تـــو خــریــدن دارد

ســاحــلِ چــهــره ی مــاهِ تــو دویـدن دارد

مـوج احسـاس غـزل هـای شمـا نــورانیست

نــــورِ عشق از دل اشعـار تــو دیــدن دارد

ســرخــی لعــلِ لبت، جـامه  ی زهـدم بدرید

لبِ شیــریـن عسـلت وه کــه مکیــدن دارد

قـدِ رعـنــای تــو عشقیست که در اوج قیام

واژه ســــرو بـــه نـــام تــو، شـنیدن دارد

آنقــدر طــاق شـــده طــاقتـــم از دوری تـو

کـــه جمـــالِ ســر و روی تــو کشیدن دارد

طـــرحی از قـلـب سـپیــدِ تـــو کشیــدم امّا

قطـره از چشمه ی وصـل تو، چشیــدن دارد

ابــر بـاریـد و سپس بغض گلـویم بشکست

مـــرغِ عشــقــم سرِ کویِ تو پــریــدن دارد

جلـوه بنمـای و برایـن صحنـه ی گلـزار بتاب

آفـتــاب از لـب بـــــامِ تــــو دمیــدن دارد

آنقــدر از تــو نــوشتــم، که غــزل می بارد

از دلـم تــا کـه بـه شــوق تــو تپیـدن دارد

بـگـذاریـد دلــم رفــت زبـــان هــم بـــرود

نـــاز چشمـــانِ خـمــارِ تـــو خــریــدن دارد

جمعه 19 آبان 1391 :: 15:55 :: نويسنده : fanooseadab

بغض درون سينــه ام نــايــي نـدارد

ديگــر سكــوت حنجــره جـايـي ندارد

آنجا كه قربانگـاه سبـز عاشقـان است

حتــي ورود عـابــدان پــايــي نــدارد

آن نـاخــداي كشتــي بيــدارگــر كــو

در حبسِ تاريخ است و پيدايي ندارد

جوشيده اند شاخه ها از خــون تاريخ

سـرخـي رنـگِ لالــه، معنـايــي نـدارد

در مــوســمِ خـونيـن پـــرواز كبـوتــر

فـريـاد عشق هم جا و مـاوأيـي ندارد

لنگــر نـدارد كشتــي طــوفــانــي مــا

دريــا كنــون رقصِ دل آرايــي ندارد

خوابيـده اند در پـوشش نـام عـدالت

اين اسـم هم ساز و هم آوايـي ندارد

رنگ و رويـا و قيمت كـالا فزون است

ايــن كــودك ديــرينـه لالايــي نـدارد

در زير بار زندگـي جان داده مسكيـن

امّـا هنــوز هم خــون اهـدايـي ندارد

 

جمعه 19 آبان 1391 :: 12:37 :: نويسنده : fanooseadab

   دلـم يــاد عـزيــزان كــرده امشب

                                 هـواي كــوي جـانـان كــرده امشب


   بزن آهنگ خوش بـاران به شيشه

                                 نگــــارم يــاد یاران كــرده امشب


همايش شعر گرگان بچه هاي سايت جمعه 17 شهريور 1391

 

جمعه 19 آبان 1391 :: 11:08 :: نويسنده : fanooseadab

من مستِ توام جـانا یک بوسـه نثـارم کن

پاییــز شــدم بـرگـرد با بوسـه بهـارم کن

مجنـون و گـریـزانـم در تیـر رسِ چشمت

بـا نــازِ نگــــاه خــود بـرخیــز شکـارم کن

در ساحـل سیمایت، لب تشنـه ی آغوشم

ای توسنِ خوشنـامی بشتـاب سـوارم کن

ابرو کمـان بـودی همچـون گـلِ صحـرایی

خشک شد ضمیر دل با شوق شیـارم کن

از تیـره ی عشّاقم دسـت از تـو نمیدارم

رحمـی بـه بهــار خـود لطفــی به تبارم کن

حیـران همـه جا گشتـم گـردِ جهان یکسر

جز نـام تـو نشنیـدم مهمـان به نهارم کن

ما را نـه قـراری شد نه صبـر که بنشینم

برخیــز و مـدارای این صبـر و قرارم کن

در نزد تو شد مسکین بی خانمان امشب

من مستِ توام جـانا یک بوسـه نثـارم کن



جمعه 19 آبان 1391 :: 09:58 :: نويسنده : fanooseadab


در خلــوت مستـانه ام گُـم شد چــراغ خانه ام

کُشتــم چـــراغ خـانه ام در خلــوت مستانه ام

از بام و نام افتاده ام در این ســرای بی کسی

سـاقــی بیــا جامـم بــده انــدر خــم پیمـانه ام

یک فصل وقت کشت وکار فصل دگر زانِ درو

چیـزی نـدارم کشت کنـم مـن با درو بیگانه ام

از قیـل وقــال مـدرسه جـانــم سـرآمد بر لبم

کـو عاشقـی که جـان دهد من عاشــقِ جانانه ام

یک روز اسیــر دل شـدم روز دگر خانه بدوش

مست و خرامان می روم وللّه که من دیوانه ام

زاهــد نیَـم رســواگــرم مــن آتشِ خــاکسترم

بـی داد و بیــداد آمــدم ویــرانگــرِ کـاشانه ام

رنج فــراوان دیده ام نیشتـر زیاران خورده ام

با این همه افسـونگـری من گوهــری دردانه ام

رنگــی ندارد شعـر مـن سـودی ندارد حـرف من

در قعــر تاریخ مــانده ام اسطــوره و افسانه ام

یـا رب به فریـادم برس مسکیـن درگاهت منم

از اصــل و بُن افتاده ام خلــوت نشین خانه ام

 

جمعه 19 آبان 1391 :: 09:58 :: نويسنده : fanooseadab

صفحه قبل1...373839صفحه بعد

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران